سوره‌اى خواند كه مسلمانان تا آن هنگام آن را نشنيده بودند . اين سوره چنين بود : « سوگند به اسبانى كه نفسهايشان به شماره افتاد و در تاختن از سمّ ستوران بر سنگ آتش افروختند و تا صبحگاهان دشمنان را به غارت گرفتند و گرد و غبار برانگيختند و سپاه دشمن را درميان گرفتند و . . . » « 1 » چون مسلمانان از پيامبر دربارهء اين سوره پرسيدند ، آن‌حضرت فرمود : « على بر دشمنان خدا چيره گشت و جبرئيل خبر پيروزى او را در اين شب به من داد » . « 2 » چون على به مدينه بازگشت ، پيامبر صلى الله عليه و آله همراه با ديگر مسلمانان به پيشوازش آمدند . على به احترام پيامبر از اسب پياده شد امّا پيامبر به او فرمود : سوار شو كه خدا و رسولش هر دو از تو خشنودند . آنگاه فرمود : « اگر نمىترسيدم كه گروههايى از امّتم دربارهء تو چيزى را بگويند كه مسيحيان دربارهء عيسى گفتند ، هرآينه سخنى در حق تو مىگفتم كه بر مردم نمىگذشتى مگر آن كه خاك زير پايت را بر مىگرفتند » . امام على عليه السلام بدين گونه براى اسلام مانند شمشيرى بود كه هيچ‌گاه كُند نمىشد . رسول خدا صلى الله عليه و آله هرجا كه خطرى متوجّه رسالت مىديد او را مأموريت مىداد . همچنين بر حسب اخبار و روايات ، على از جانب

--> ( 1 ) - سورهء عاديات ، آيهء 5 - 1 . ( 2 ) - سيرة الأئمّة ، 264 - 263 ، به نقل از مجمع البيان از امام صادق عليه السلام .